تنهائی مهمان ثابت این روزها

آدم توی تنهایی خیلی چیزا رو می‌فهمه. می‌فهمه چقدر خودش با خودش حال می‌کنه یا اینکه چقدر نیاز داره یکی باشه که بشه باهاش حرف زد، خندید یا حتی سکوت کرد. آدم هرچقدر هم قوی باشه، باز یه جایی دلش می‌گیره... از اون روزایی که همه چیز رو دوشته، ولی یه چیزی کمه. همون وقتاست که می‌فهمی چقدر نیاز داری یکی باشه که بشه باهاش حرف زد. نه برای اینکه راه‌حل بده یا نصیحت کنه، فقط گوش کنه و درکت کنه